Spontane tranen

De laatste weken heb ik er regelmatig 'last' van: spontane tranen. Geen tranen van verdriet. Het zijn tranen van liefde. Van hoop. Van verbondenheid. Tranen die ik voel tot diep in mijn hart. De laatste jaren kijk ik weleens vertwijfeld naar de wereld om ons heen. Die steeds bozer en afstandelijker lijkt te worden. Wat is het fijn om te ervaren dat er ook nog steeds een prachtige kant is. Met prachtige mensen. 

Nog maar 3,5 week geleden lanceerden we onze stichting. De reacties die we krijgen zijn overweldigend. Van mooie woorden tot prachtige initiatieven. Onbekenden die belangeloos hun diensten aan ons aanbieden en met ons mee willen denken. Omdat ze ons doel begrijpen. Omdat ze begrijpen hoe waardevol herinneringen zijn. Omdat ze geven om hun medemens.

Van het maken van herdenkingssieraden, handletterkunst en het aanbieden van fotoshoots tot het gratis ontwerpen en drukken van folders. Wat zijn we ontzettend dankbaar voor al deze lieve gebaren. En niet te vergeten de mensen die ons financieel steunen. Doneren wat ze kunnen missen. Al deze mensen samen zorgen ervoor dat we vol energie door kunnen. 


We worden steeds een beetje bekender. Langzaam dringen we door tot de zwarte wereld waarin terminaal zieke kinderen zich bevinden. We hopen dat we in hun strijd een klein lichtpuntje kunnen zijn. Dat we ze kunnen helpen op hun weg naar het afscheid van dit leven. 

Een leven met een prachtige kant. Met prachtige mensen. Die in ieder geval bij mij zorgen voor spontane tranen. Dank daarvoor...

Thinka Sanderse


De afbeelding is voor ons gemaakt door Sandra Krougman van Krougie Creatief.

Reactie schrijven

Commentaren: 0