Één jaar
Als ze het niet redt, dan hebben we in ieder geval dit nog.' Dat zei onze secretaris Claudia van den Brink zes jaar geleden tegen me, toen we spraken over de radioserie die ik maakte over haar dochter Chantal. Een tastbare herinnering, mocht het misgaan. En dat ging het.

Chantal overleed zeven maanden later aan de gevolgen van botkanker. Claudia en Chantal zijn de reden voor de oprichting van Stichting Living Memories, precies een jaar geleden.

Het blijft me verbazen. Wat kan er ongelofelijk veel gebeuren in een jaar tijd. Op 16 april 2017 maakten we het bestaan van Stichting Living Memories bekend. We stapten een onbekende wereld binnen. De wereld van goede doelen. Veel wisten we niet, één ding wisten we zeker: wat wij mensen willen geven, is waardevol. En daarom gaat het lukken. 

We spraken heel veel mensen. Artsen, verpleegkundigen, rouwpsychologen, mogelijke financierders en ouders die een kind zijn verloren. We leerden en stapje voor stapje werd duidelijk welke weg we moesten volgen. Een weg waarvan het einde nog lang niet in zicht is. We zijn een jonge organisatie, met een belangrijke missie. Daarom nemen we heel bewust geen grote stappen en blijven we iedere dag leren. We willen de tijd hebben om na het vallen weer op te kunnen staan. Kwaliteit boven kwantiteit. 

De groep vrijwilligers groeit. Het aantal aanmeldingen neemt toe. We worden gevonden. Steeds vaker. Voet aan de grond krijgen tussen honderden goede doelen is niet makkelijk. Het vertrouwen in de grotere partijen, maakt het soms voor ons kleintjes lastig. We vinden dat niet erg. Het zijn allemaal doelen die steun verdienen. Die zich inzetten voor een betere wereld. Het is aan ons om ervoor te zorgen dat, naast hen, ook wij gezien worden. Een mooie uitdaging. 

Telkens komt dat moment. Het moment waarop we het portret naar de ouders sturen. En telkens weer zijn er zenuwen. Want we hebben één kans. Het gaat om hun kostbaarste bezit. Het kind dat zij gaan verliezen. De inmiddels vele professionele vrijwilligers helpen hen belangeloos. Mensen die vanuit hun vak werken met beeld en geluid. Omdat zij als geen ander de waarde van beelden kennen. Samen proberen we een zo mooi mogelijke herinnering af te leveren. Of dat is gelukt, weten we pas achteraf. 

We gaan ons tweede jaar in. Vol goede moed. Want wat wij mensen willen geven, is waardevol. En daarom gaat het lukken. Voor Claudia, voor Chantal en voor al die andere mensen die door omstandigheden gedwongen worden om te zeggen: ‘Dan hebben we in ieder geval dit nog.’ 

Thinka Sanderse 

Lotte's verhaal

Lotte (14 jr.) is een lieve en vrolijke meid. Ze geniet van het leven. En dat filmden we. 

Lees het verhaal

Wat doen we?

Wij leggen het leven van kinderen tot 18 jaar die gaan overlijden vast op beeld. 

Lees meer